PESİMİST-Devrim Heyecanı - Kemalist Düşünce Forumu, kemalist sistem, ideolojik paylaşım platformu

deniz68ruhu · 02.02.11, 14:53

PESİMİST

Şevket Süreyya Aydemir / İnkilabın Psikolojisi
(Kadro Dergisi, Sayı: 1)

İnkılâp cephesi, harp cephesi gibidir: Burada da iki taraf çarpışır ve bu çarpışanlar iki tarafın yalnız fizik ve teknik kuvvetleri değildir.

İnkılâp cephesinde de, tıpkı harp cephesinde olduğu gibi bütün enerji şekilleri ve bütün vasıtalar bir maksat için seferber edilir. Psikoloji, mücadeleye karışır. Fikriyat işe müdahale eder. Hülasa zahire harekete geçen elle tutulur kuvvetlerin taktiği ve istratejisi arkasında iki cephenin bütün ruhi ve manevi elemanlarının da birbirlerine karşı amansız bir hayat, memat cidaline geçtiğini görürsünüz!

İşte şimdi Türk inkılâbı da, her cephede yere çaldığı düşmanlarının bu cinsten yeni ve sinsi bir hücumuna maruz kalmıştır: Düşman; inkılâbımızın psikolojisi üzerine kendi psikolojisini seferber etti. Bu psikoloji: PESİMİZMdir.

Şimdi inkılâp atmosferini esrarengiz bir “Bedbinlik” havası sarıyor. Şimdi günün her adımında ayağınıza çarpan: PESİMİSTtir. Pesimist her yerde hazır ve nazırdır! Kulağınıza mütemadiyen eğiliyor ve söylüyor: Herşey fena gidiyor!

İnkilâp demek, hiç şüphesiz bir süt limanlık demek değildir. İnkilâpta çarpışan iki taraftan biri, diğerini kendi iradesine ve cebrüzor ile mahkûm kılacak, bir rejim diğer rejime, bir keyfiyet diğer keyfiyete istihale edecek, hülasa cemiyetin bütün bünyesinde birşeyler dağılacak ve birşeyler yeniden yapılacaktır. İşte Pesimizm bu dağılanın, yani realitenin seyri karşısında realiteye maglûp olanın psikolojisidir!

Pesimizm, bu yürüyen realitenin icaplarına intibak edememenin ve bu icaplar karşısında aczin bir ifadesidir!

Pesimizm, değişen hayat içinde istinat noktalarını kaybedenin kendi içine dönüşü ve orada istinatgâhlar arayışıdır!

Pesimist; inkılâbın seyrînde kaybettiğini kendi ruhunda arar ve orada bulmak ister ve aradığı âlemi kendi ruhunda yaratır! Bu âlem realitenin pervasız seyri karşısında çok hazin, fakat çok enteresan ve çok seyre şayandır:

1- Pesimizm, pesimistin ruhunda evvelâ bir “Fatalizm”e inkilâp eder. Pesimist kendi haricindeki âlemi kendi bitkin ruhunun zaviyesinden görür. Bu âlem onca çoktan haraba mahkûmdur! Her şey fena, her şey mütereddi, her şey inhilâl halindedir.

Halbuki bu netice pesimistin ruhunda evvelce yaşamış olan kıymet hükümlerinin artık birer birer erimiş, ve birer birer manalarını kaybetmiş, olmalarından başka hiçbir şeyin alâmeti değildir. Pesimizmin bu suretle ilk seyri, Pesimistin ruhundaki bütün müesses hükümlerin birer
birer dejenere oluşudur.

Pesimistten vefâ beklenmez!

2- Pesimizmde hareket noktası fert; ferdin sübjektif idrâki, sübjektif menfaatı, ve binaenaleyh “Ene-Ben”dir. Bunun içindir ki, her pesimist muhakkak rasyonalisttir. Pesimistte fatalizm, pek az bir zaman içinde derhal karikatür bir rasyonalizme münkalip olur. Pesimist realiteyi yıkmak ve sonra kendi “Akl”ına göre yeniden kurmak ister.

Eğer her pesimist kendi “Akl”ına göre istediğini yapmıya muktedir olsaydı, bu bir tek Arz üzerinde ne kadar pesimist varsa, o kadar beşer cemiyeti, o kadar “Nizamı âlem” kurmak icap ederdi: Fakat şükretmeli ki, pesimist ne yapmak, ne de yıkmak iktidarındadır. Onun ruhu öyle
gittikçe durulan bir sudur ki, ondan etrafa sadece ufunet intişar edebilir.

3- Kuvvetli insan, istediği için muktedir olan değil, muktedir olduğu için isteyen insandır. Pesimist ister görünür. Muktedir olduğu için ister görünür: Halbuki istemez. Pesimistte asl olan istek değil, isteksizliktir.

Çünkü istek, bir irade işidir ve isteksizliğin zıddıdır. Halbuki pesimizm bir irade hastalığıdır, bu hastalıkta her şeyden evvel irade felce uğrar! Pesimistin istek ve ihtirası da bizzat isteğin ve ihtirasın dejenere oluşudur.

Pesimist bütün kıymet hükümlerini kaybettiği gibi, artık iradesinden de mahrumdur.

Pesimist tatmin edilemez!

4- Pesimizm; pesimistin evvela yanlış olarak âlemi inkâr etmesile başlar ve sonra doğru olarak kendini inkâr etmesile nihayet bulur!

Bu inkâr ferdin bazan manevî, bazan maddi intiharile biter!.

5- Pesimizm bir psikoloji haleti; fakat içtimaî bir psikoloji haletidir. Çünkü bu haletin bütün malzemesi sosiyaldir. Pesimizm; cemiyetin seyrini, bu seyrin kanuniyetlerini idrak edemeyen ve cemiyetten ekarte edilen ferdin dimağına inkiâsıdır. Bu suretle pesimizmi vakıa fert temsil eder; fakat cemiyet yaratır.

Cemiyette katastrof husule geldi ve bir inkilâp oldu mu, bu inkilâpta mağlûp olan tarafın ruhî mümessili olarak derhal pesimist türer. Ve pesimizm; kurulan yeni cemiyet karşısında inhilâl eden eski cemiyetin “İçtimaî Psikolojisi” olur.

Bunun için; pesimist fert, nasıl dejenere fertse, pesimist psikoloji, dejenere psikolojidir.

Pesimist edebiyat, dejenere edebiyattır. Pesimist felsefe, dejenere felsefedir.

Bir cemiyetin psikolojisine pesimizm hâkim olursa, o cemiyetten ümidi kesmek lâzım gelir. Çünkü böyle bir cemiyette bütün kıymet hükümleri donmuş, içtimaî normlar, artık bütün cemiyetin vücudunu nefyüinkâr eden hal almış demektir. Roma inhilâl ederken aynen bu
manzarayı verdi: İnhilâl eden Roma’dan, fert kendi nefsine dönmüş ve içtimaî inkişaf istikametlerini bir türlü tayin edemiyen Roma cemiyeti, kendi üstürüktürü içinde kendi kendini kemirmiş, yemiş bitirmişti.

Türkiye’de Pesimizmin ilk kastı, inkilâp heyecanınadır:

Onlar; inkilâbımızı heyecanını kaybeden; zatında mündemiç bütün kiymet hükümlerine karşı şüphe ve tereddütlerle bakılan hülâsa sevilmeyen ve inanılmayan, donmuş bir “Yarım iş” haline getirmek isterler.

İnkilâp; heyecanından mahrum olunca; inkilâp idealizmi ve bu idealizmi yaşatan azlık, fakat şuurlu ve disipline inkilâp kadrosu kendiliğinden parçalanır diye beklerler.

Bu bekleyişin ardında ise; Türk cemiyetinin elde edilmiş bütün fütuhatının birer birer kayboluşu, kazanılan bütün siperlerin birer birer terkedilişi vardır.

Fakat renk, renk ve çeşit çeşit inkilâp düşmanlarının; inkilâbımıza karşı bilerek ve bilmiyerek harekete getirdikleri bu yeni ve sinsi hamlenin bütün mekanizmasını noktası noktasına biliyor ve tanıyoruz:

İnkilap aleyhtarlığının pesimist psikolojisine karşı; kendi inkilâba inanışımızın en yenilmez ve en müessir kuvvetlerini seferber ediyoruz.

Bu kuvvetlerin ismi:

OPTİMİZM
Ve
İNKİLÂP HEYECANIDIR.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç